ماهي هميشه تشنه ام

در زلال لطف بيكران تو .

مي برد مرا به هر كجا كه ميل اوست

موج ديدگان مهربان تو

 

زير بال مرغكان خنده هات

زير آفتاب داغ بوسه هات

- اي زلال پاك ! -

جرعه جرعه جرعه مي كشم تو را به كام خويش

تا كه پر شود تمام جان من ز جان تو !

 

اي هميشه خوب !

اي هميشه آشنا !

هر طرف كه مي كنم نگاه ،

تا همه كرانه هاي دور ،

عطر و خنده و ترانه مي كند شنا

در ميان بازوان تو !

 

ماهي هميشه تشنه ام

اي زلال تابناك !

يك نفس اگر مرا به حال خود رها كني

ماهي تو جان سپرده روي خاك !

 

(فریدوم مشیری)