چشم ها و چشمه ها خشك اند .

 

روشني ها محو در تاريكي دلتنگ ،

 

همچنان كه نام ها در ننگ !

 

 

 

 

 

هرچه پيرامون ما غرق تباهي شد .

 

آه ، باران ،

 

اي اميد جان بيداران !

 

بر پليدي ها - كه ما عمري است در گرداب آن غرقيم -

 

                                         آيا‌، چيره خواهي شد ؟

 

(فریدون مشیری)